۱۳۸۷ فروردین ۲۵, یکشنبه

 عوامل پيشرفت وسقوط از منظر علي (ع):

دولتها وجوامع زماني به انحطاط گرايش پيدا مي كنند كه اصول ارزشي از بين برود ونيرنگ به عنوان ارزش مورد قبول قرار بگيرد.فرومايگان سمت ها ومسئوليت ها را بر عهده بگيرند و كساني كه فاضل هستند منزوي شوند(شرح غرر و درر، ج‏6،ص 449.)
اگر اصول ارزشي چون صداقت امانت داري تلاش وكوشش وعدالت وآزادي در جامعه بر جسته شوند وانسان هاي شريف وفاضل عهده دار مسئوليت هي گوناگون شوند آنجامعه پيشرفت خواهد كرد
امام علي (ع)مي فرمايد بدبختي دولت ها به چهار چيز است 1- بدي تدبير2- زشتي اسراف وتبذير 3- كمي اعتبار 4- بسيار مغرور يا بسيار پوزش خواستن(شرح غرر و درر، ج 6، ص‏450،)

علل پيشرفت يك امت و نشانه‏هاى سقوط در بيانى از اميرالمؤمنين (ع) تبيين شده است كه به آن اشاره مى‏شود حضرت فرمود: «يستدلّ على ادبار الدول باربع تضييع الاصول، والتمسك بالغرور، تقديم الاراذل و تأخير الافاضل؛(1) دولت‏ها و جوامع زمانى به انحطاط گرايش پيدا مى‏كنند كه اصول ارزشى از بين برود و نيرنگ به عنوان اصل ارزشى مورد قبول قرار گيرد، فرومايه گان سمت‏ها و مسئوليتها را به عهده گيرند و كسانى كه فاضلند منزوى شوند.
بنابراين اگر انسان با مطالعه دريافت اصول ارزشى در جامعه تضييع شده و تباه گرديده و نيرنگ و غرور و فريب جاى آن را گرفته و همچنين اگر پست‏هاى حساس جامعه در اختيار فرومايگان قرار گرفته و انسان‏هاى فاضل و شريف از تصدى آن مشاغل محرومند ، مى‏تواند استدلال كند كه آن جامعه به سوى سقوط و انحطاط مى‏رود و اگر يافت كه اصول ارزشى بر اركان جامعه حاكم است، صداقت و امانت دارى و تلاش و كوشش و عدالت و آزادى در آن جامعه برجسته است وانسان‏هاى شريف و فاضل مسئوليت‏هاى گوناگون را به عهده دارند آن جامعه پيشرفت خواهد كرد.

عوامل پيشرفت از نظر امام صادق(ع)

امام صادق (ع) مي فرمايد عوامل پيشرفت در سه چيز است:
1-جامعه وقتي پيشرفت مي كند كه فرمان روايان ومسئولين سياسي هوشمند وخير خواه جامعه
2-داشتن فقهاي آگاه ومديرو ومدبر وارسته وپارسا دين شناس وديندار
3-پزشك حاذقي كه مورد اطمينان جامعه باشد(اصول كافى، ج 1، ص‏32.)

ü تعريف رشد و توسعه :
مقصود از « رشد » صرف افزايش توليد می باشد و بنابراين يك مفهوم كمی است ، اگر در دوره ای معين توليد در جامعه ای نسبت به دوره قبل افزايش يابد می گوييم رشد صورت گرفته است اين افزايش می تواند ناشی از افزايش سطح زير كشت ، تاسيس كارخانجات جديد ، گسترش و وسعت بخشيدن به مراكز توليد فعلی و ... باشد .
اما مفهوم توسعه « دلالت بر ظهور پديده ديگری در كنار افزايش توليد دارد و آن را می توان يك مفهوم كيفی دانست هر گاه جامعه ای با بكارگيری روشهای بهتر و تكنولوژی مناسبتر ظرفيت توليدی خويش را افزايش داده و بدين ترتيب از امكانات و منابع خويش به طريق بهتری استفاده نمايد می گوييم در مسير توسعه و پيشرفت گام بر می دارد .»
مشاهده می گردد كه مفهوم توسعه دلالت بر رشد نيز دارد، يعنی استفاده بهتر از منابع و امكانات لزوما افزايش توليد را به دنبال دارد ولی هر افزايش توليدی را نمی توان توسعه دانست اگر توجه خويش را به مثال سطح زير كشت معطوف مي نماييم . می توان افزايش توليد ناشی از افزايش سطح زير كشت را رشد وافزايش توليد ناشی از بهبود روشها ، بكارگيری بذر اصلاح شده و سموم دفع آفات نباتی و تكنولوژی برتر را مثالی برای توسعه قلمداد نمود .
منابع:
ماهنامه پاسداراسلام،شماره ۲۹۸

هیچ نظری موجود نیست: